برف

تو همان برفی هستی می باری بر رویم

شاید آذر ماه هستی که هر ساله می آیی به سویم

ماه ها ز پشت هم در گذرند بسی

تو در ماه های برفی می آیی و می ایستی رو به رویم

رباعی

گل رخ

کتاب قدیمی را گشودمچند لحظه از زمان گذشتانگار در تاریخ قدم میزدموبه هر ورقی از کتاب می رسیدمنگاه های ان زن رادر چهره خود میدیمنگاهی نافظ و گیراکه من را به عمقی از تاریخ فرو مبردودر نگاهش پر از حرف بو